علیرضا نجاتی

دانشجوی مقطع کارشناسی معارف اسلامی و مدیریت مالی

مشارکت حداکثری

تو با دوست یک‌دل شو و یک‌سخن      که خود بیخ دشمن برآید ز بن

سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری را در پیش داریم؛ انتخاباتی که همه ما از میزان اهمیت و تأثیرگذاری آن بر اوضاع اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و…کشورمان اطلاع داریم؛ انتخاباتی که از همان نقطه آغاز و با اعلام نامزدهای نهایی توسط شورای نگهبان، فعالیت شبکه‌های معاند برای عدم مشارکت مردم عزیز کشورمان را پررنگ‌تر کرد تا تمام تلاششان را در راستای هدف مشارکت حداقلی به کار گیرند.

اقدام تدریجی و نه مقطعی!

مطمئناً بحث مشارکت حداکثری، مسئله اول در انتخابات می‌باشد؛ اما چطور در این راستا گام برداریم تا این اقدام مؤثر واقع شود؟ باید این نکته ذکر شود که تلاش برای حضور حداکثری ملت عزیزمان باید به صورت تدریجی باشد، اگر بخواهیم در این رابطه به صورت مقطعی عمل کنیم، باعث می‌شود تا به شایعات افراد ضدانقلاب دامن بزنیم و به عقیده آنها، تنها به فکر سود یکطرفه باشیم، از طرفی دیگر اگر این تلاش‌ها و اقدامات تدریجی نباشند مطمئناً آن تاثیر شگرفی که ما در ذهن داریم محقق نخواهد شد، و بعضاً ممکن است فعالیت‌های ما نتیجه عکس داشته باشند. اگر تلاش‌ها در راستای حضور حداکثری تدریجی باشد، آن گاه حضور ملت بسیار ارزشمندتر است؛ چرا که این حضور آنها با آگاهی و آشنایی بسیار بیشتری رخ داده است.

نه به تخریب، دوقطبی و منجی سازی!

باید تلاش ما برای حضور حداکثری به تخریب‌، دو قطبی ‌و حتی منجی سازی‌‌ها منجر نشود. چه بسا منجی سازی‌هایی صورت می‌گیرد که بسیار نامعقول می‌باشند و مخاطراتی را بدنبال دارند؛ در حالی‌که یک رئیس جمهور عصای موسی ندارد تا آن وعده‌های عجیب و غریبی که طرفداران به مردم منتقل می‌کنند را برآورده نماید. لذا باید تبلیغات به‌گونه‌ای باشد تا این مسائل را به مردم برساند :« نامزد مورد نظر اگر به ریاست جمهوری نائل شود، با تمام قدرت برای حل مسائل مردم می‌جنگد تا در ابتدا با توکل و استعانت از خدای متعال، و سپس با کمک و همت خود مردم، برخی مسائل و مشکلات کشور را در این دوره چهارساله حل نماید، چه بسا بسیاری از مشکلاتی که وجود دارند، واقعا نیازمند زمان بیشتری هستند و در این دوره چهارساله میتوان زیربنای حل آن مشکلات طراحی شود، و البته یک‌سری از مشکلات هم هستند که آری؛ در همین دوره چهارساله قابل حل هستند و می‌توان روی حل شدن و بهبود اوضاع در آن قسمت‌ها حساب ویژه باز کرد.»؛ در غیر این صورت امکان دارد حتی با این کارمان باعث شویم تا عده‌ای از مردم در دوره‌های بعدی دلسرد شوند و در انتخابات شرکت نداشته باشند؛ بالتبع ممکن است حتی افراد دیگر از دوستان و آشنایان را هم برای مشارکت در دوره‌های بعدی دلسرد کنند و آنها را برای حضور در انتخابات بازدارند.

سه رکن مهم!

امر بسیار مهمی که باعث ثبات قدم ملت شریف‌مان در حضور پرشور برای انتخابات می‌شود، آگاهی است. هرگز در عمل فراموش نکنیم که وظیفه ما افزایش تجربه مفید رأی دادن است و نه اینکه با رفتارمان، مثل بداخلاقی، تند صحبت کردن و… باعث شویم تا تجارب رأی‌دهی کاهش یابد. تقریبا به اصلی‌ترین بخش یادداشت رسیده‌ایم و آن این است که چطور مشارکت، حداکثری می‌شود؟ با ایجاد یک سری ارکان در ذهن ملت عزیزمان، به طوری که باعث جوانه‌زدن، رشد و سپس پایدار شدن تفکرات آنها درباره مشارکت می‌شود، میتوان تا حدود زیادی این امر خطیر را پیش برد. رکن اول این است که مردم باید امید به تغییر داشته باشند؛ یعنی به این موضوع پی ببرند که قرار است این اوضاع نابسامان و اسفناک با حضور آنها در انتخابات تغییر پیدا کند و آنها شاهد تحولی در این راستا باشند که با انتخاب‌شان می‌توانند هم به بهبود زندگی خود و هم به بهبود زندگی دیگران کمک کنند. رکن بعدی ایجاد حس تأثیر‌گذاری فردی می‌باشد؛ متاسفانه از معضلاتی که در انتخابات وجود دارد این است که عده‌ای تصور می‌کنند رأی‌شان بی‌تأثیر بوده و رأی دادن یا ندادن یک فرد، هیچ تأثیری ندارد. همانگونه که ذکر شد متاسفانه این تصور غلط روز به روز حتی در حال افزایش است، در صورتی که در این دیدگاه، فرد تنها خود را در یک چارچوبی محدود می‌نگرد، و تنها شخص خودش را مد نظر دارد، ولی اگر یک عده عظیمی از ملت را مورد جست‌وجو قرار دهد و چارچوب یا افق دید خود را گسترده‌تر کند، این تعداد به صورت قابل توجهی افزایش می‌یابد و آن‌گاه به اهمیت این موضوع پی می‌برد. رکن بعدی که وجود دارد، وجود گزینه قابل اعتناء می‌باشد. ملت عزیزمان برای کسب اعتماد در رابطه با تغییر وضع موجود، نیاز به وجود گزینه قابل اعتناء، باتقوا، مؤمن و انقلابی دارند، گزینه‌ای که کارنامه روشن و پرباری داشته باشد، گزینه‌ای که تنها شعار ندهد و مرد عمل باشد؛ گزینه‌ای که از آن دسته مدیران پشت میز نشین نباشد، بلکه داری روحیه جهادی و روحیه همیشه در صحنه بودن باشد.

مردم؛ به مثابه ارکان مهم نظام جمهوری اسلامی!

فارغ از اهمیت موضوعات ذکر شده، در راستای بحث اهمیت مشارکت حداکثری باید به این موضوع اشاره داشته باشیم که مردم به مثابه ارکان مهم نظام جمهوری اسلامی می‌باشند، اهمیت جمهور در این‌جا کاملا مشخص و واضح است، واژه‌ای که هم مقام معظم رهبری و هم امام راحل(ره) تاکید ویژه خود را بر آن اعلام داشته‌اند. آن‌گاه که خود ملت برای تغییر وضع موجود، آن قدر خود را مسئول نمی‌دانند که حتی در انتخابات شرکت کنند، چطور توقع دارند تا رئیس جمهوری که انتخاب می‌شود به نحو احسن کارش را انجام دهد؟ متاسفانه حس مسئولیت‌پذیری، همدلی و دلسوزی برخی از مردم نسبت به یکدیگر کاهش یافته است، که دلایل خود را دارد و در این یادداشت به آن نمی‌پردازیم. گاهی اوقات بد نیست که وظایف خود را نسبت به یکدیگر و اطرافیانمان مرور کنیم، چه بسا که تجدید بیعتی هم باشد. به نظرم مهمترین وظیفه‌ای که برای مشارکت حداکثری میتوان داشت، زنده کردن و افزایش حس مسئولیت‌پذیری مردم (مطمئناً ابتدا در خودمان و سپس بقیه مردم) نسبت به همدیگر و هم چنین بیان و روشن کردن وظایف است. نظر شما درباره چگونگی افزایش حس مسئولیت پذیری چیست؟!

یادداشت‌های مرتبط

0
مایل به شنیدن نظرات هستیمx
()
x